Ακουσε που φυσα, την ακαταπαυστη ειδηση, που γινεται απο Σιωπη

Αν μια φορα μονο βασιλευε απολυτη ησυχια, αν το τυχαιο και το συμπτωματικο βουβαινοταν και το γειτονικο το γελιο, κ αν δεν μ εμποδιζε τοσο πολυ ο θορυβος, με μια μυριομορφη  τοτε ιδεα θα μπορεγα ως τα περατα Σου να σε σκεφθω και οσο βασταει ενα χαμογελο να σε βαστάξω…
ΡΙΛΚΕ
..

Μεταφραση: Νικολαος Λούβαρις

Published by dimitrios BOURG

Philosophy, traveller, chanter

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

<span>%d</span> bloggers like this: